Fløytelåt

 

-6 -6 6 -6 -6 -5 6 5* -5
Selja står saftgrøn og sevjemjuk,
-6 -6 6 -6 -6 -5 5 -4 4
kvistfri og ferdig til fløytebruk
-7 8 -8 8 -7 6 7 -7
for hage smågutehender.

 

Tonen kjem smygande, mjuk og var,
aukar i kraft og fær døyvde svar
langt borte frå andre grender.
 
Solgylt og djup med ein eim av vår,
slørd som i lengt og vemodig sår
han skiftande stig og bårar.
 
Gåta om livet ligg løynd der i
jordbundne krefter som gjer seg fri,
løyst ut gjennom tusen vårar.
 
Småfuglen tagnar i skogen då,
undrande sit han og lyder på
og gløymer seg lange stunder.
 
Barnet som stabbar i garden lær,
undrar seg på kva vel dette er
for spelande, blankt vedunder.
 
Frostvar på tun står ein gamal mann,
minnest den gongen då ogso han
sprang berrføtt i fjell og finne.
 
Tonane leikar i hugen hans,
augo står fjerne med dimslørd glans
mot barndommens bleike minne.